இன்று விக்கிரமன் நடத்தும் “இலக்கியப் பீடம்” இதழ் வந்தது. அதில், லா.ச.ராமாமிர்தத்தின் மனைவி ஹைமாவதி தம் கணவர் பற்றி ஒரு தொடர் எழுதுகிறார். ரசனை தொக்கிநிற்கும் தொடர் அது. இந்த இதழில் லா.ச.ரா.வின் உணவு ரசனையை எழுதி வருபவர், ஓரிடத்தில் இப்படிச் சொல்கிறார்:

”எண்ணெய் கத்தரிக்காய் மசாலா பொடியில் வேகும் வாசனை தூக்க தூக்க ரெண்டு கன்னத்துலேயும் உள் பக்கம் வேல் குத்தறது என்பவர் இவர்.”

படித்தவுடன் மனத்தில் உற்சாகம். என்னைப் போல், லா.ச.ரா.வும் கத்தரிக்காய் ப்ரியர். ஒத்த ரசனை உள்ள மனிதர்களைப் பார்க்கும் போது ஏற்படும் உற்சாகம் எனக்கு.

உணவில் கத்திரிக்காய் என்னுடைய ஃபேவரிட். கத்திரியில் என்ன செய்தாலும்  கண்ணை மூடிக்கொண்டு சாப்பிடுவேன். நான் பார்த்தவரை, நிறையபேருக்கு கத்திரி மேல் பெரிய ஆசை இல்லை. ஒவ்வொருத்தருக்கு ஒவ்வொரு டேஸ்ட். மூன்று வேளை கத்திரி சமைத்துப் போட்டாலும் அலுக்காமல் சாப்பிடுவேன்.

பூனாவில் இருந்தபோது, நாக்பூர் கத்திரி அங்கே கிடைக்கும். சின்னச் சின்னதாக இளசாக கிடைக்கும். அதன் வண்ணமே தனி அழகு. உள்ளே விதைகளே இருக்காது. சதை நிறைந்தது. இரவு சப்பாத்திக்கு அதுதான் தொட்டுக்கொள்ள. கத்திரியை நீளவாக்கில் மெல்லிசு மெல்லிசாய வெட்டி, வாணலியில் கொஞ்சமாய் எண்ணெய் விட்டு வதக்கினால் போதும். சப்பாத்திக்கு சரியான தோழன் அது. பூனாவில் இருந்தவரை காலையேனும் மாலையேனும் கத்திரி இல்லாமல் கழிந்ததில்லை. சென்னை வரும்போதெல்லாம், நாக்பூர் கத்திரி வாங்கிவருவேன். இங்கே அப்படிப்பட்ட கத்திரி கிடைப்பதே இல்லை.

திருவல்லிக்கேணியில் இரண்டு சமையல்காரர்கள் மிகவும் பிரபலம். ஒருவர், பட்டப்பா, இன்னொருவர் சம்பத். பட்டப்பா திருமண சமையலில் பொடிபோட்ட கத்திரிக்காய் காயும், தயிர்சாதமும் மிகமிக அற்புதமானவை. எங்கள் வீட்டு நிகழ்ச்சிகளில் பட்டப்பாவை எப்படியேனும் நுழைத்துவிடக் காரணம், அவரது பொடிபோட்ட கத்திரிக்காய்தான். பிரமாதத்துக்கு மேல் ஒரு வார்த்தை இருந்தால் சொல்லுங்கள்.

வீட்டில் கத்திரியும் வெங்காயத்தையும் சேர்த்துச் செய்யும் இரவு சப்ஜி ஏ கிளாஸ். வெங்காயம் வெட்டுவதில் நான் நிபுணன். ஒரே சீராக சிறிய சிறிய துகள்களாக வெட்டித்தள்ளுவேன். அதோடு கத்திரியும் சேர்த்து, சப்ஜி செய்தால் போதும். சப்பாத்தி கணக்கே இல்லாமல் உள்ளே இறங்கும்.

கத்திரியில் என்ன சத்து உண்டு என்றெல்லாம் எனக்குத் தெரியாது. கத்திரியை தூர இருந்து பார்த்தே, அதன் தன்மை எப்படி இருக்கும் என்று என் உள்ளுணர்வு கொண்டு சொல்வேன். சென்னையில் கிடைக்கும் நாட்டுக் கத்திரி, வேலூர் கத்திரி எல்லாம் அவ்வளவாக சுவையற்றவை. விதைகள் வேறு துருத்திக்கொண்டு நிற்கும்.

நிதானமாக பொறுக்கியெடுத்து கத்திரி வாங்குவேன். அதைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் ஒருவிதப் பாசம் ஏற்படுவதைத் தவிர்க்கவே முடியவில்லை. காசி போனால், பிடித்த காய் ஒன்றை விட்டுவிட்டு வரவேண்டும் என்று சொல்லக் கேட்டிருக்கிறேன்.

யாராவது என்னை கத்திரியை விடச் சொல்லிவிடுவார்களோ என்ற பயத்தில் காசி பக்கமே தலைவைத்துப் படுப்பதில்லை!

Advertisements